အေမ..ထံ..ေပးစာ

လူ႔ေဘာင္စည္းကမ္းနဲ႔အညီ
ကၽြန္ေတာ္မလိမၼာခဲ့ေပမဲ့
အက်င့္ စာရိတၱ ပ်က္သုန္းေအာင္
ဆိုးသြမ္းခဲ့တာ မဟုတ္ပါ..အေမ။

ေက်ာင္းသြားတုန္း လမ္းခုလတိမွာ
ဒုကၡအိုးေလး ေကာက္ရခဲ့တဲ့ေန႔က
ကၽြန္ေတာ္ ေက်ာင္းေျပးခဲ့တာ
စာမသင္ခ်င္လို႔ မဟုတ္ခဲ့ပါ..အေမ။

ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ေကာင္းမေလး
ျပန္မခ်စ္ဘူးဆိုတာ သိတဲ့ေန႔က
ကၽြန္ေတာ္ရင္ထဲမွာ မိုးေတြရြာခဲ့ေပါ့
အခ်စ္ဆိုတာ ကံဆိုးသူအတြက္မဟုတ္ခဲ့ပါ..အေမ။

လမ္းမွားမွာ မေၾကာက္လို႔
ေလာကႀကီးကိုအရြဲတိုက္
ျဖစ္သလိုေနခဲ့တာ မဟုတ္ပါဘူး
ေနခ်င္သလိုစိတ္နဲ႔ေနခ်င္သလိုပဲေနဆဲပါ..အေမ။

လူ႔ဘ၀ကို စားသံုးတုန္း
အခ်ိန္ကိုေလးစားသူမဟုတ္ေတာင္
အခ်ိန္ေတြေၾကးစားဆန္တာသိရေတာ့
ကၽြန္ေတာ္ရူးရတယ္..အေမ။

ေလာကမွာလူပိုတစ္ေယာက္လို႔သူတို႔ထင္တယ္..အေမ
အံ့၀င္ခြင္က် မနက္ျဖန္မ်ားကို
ေရးဆဲြခဲ့တဲ့ ကၽြန္ေတာ္အသိတရားေတြ
သံုးမရေအာင္ရုိက္ခ်ဳိးခဲ့တာ သူတို႔ပါပဲ..အေမ။

"အေမ...ေနေကာင္းရဲ႕လား"
ဘ၀အေမာေတြ မေျပာျပလည္း
အေမစိတ္ထဲက ညည္းတြားဟန္ေတြ
ကၽြန္ေတာ္ မ်က္စိနဲ႔ၾကားရတယ္..အေမ။

................................

ေခါင္းစဥ္မရွိဘူး

ေျခဦးတည့္ရာ
လႊင့္ေမ်ာခ်င္တယ္
၀င္သက္ထြက္သက္ မသိ
ေငြစကၠဴအထိအေတြ႕ မရွိ
ခံစားခ်က္ေတြ ၿပီးေျမာက္ဖို႔
ေလေျပေလညင္းရွိရာ သူသြားတယ္
ႀကံုေတြ႕သမွ်ေျပာျပဖို႔
ပင္လယ္ရွိရာ သူသြားတယ္
လေရာင္ေအာက္မွာ တီးခတ္ေနက်
ငါတို႔ရဲ႕ ကစားပဲြ
ရမ္သမ္ေတြက အတိုင္းအဆမညီ
ဒီလိုနဲ႔ ေမ်ာလႊင့္
ျဖစ္ခ်င္တဲ့ အတိုင္း လည္ပတ္စီးဆင္း
အတၱေတြ၊ စိတ္ဆႏၵေတြ ၾကား
လဲၿပိဳရတာ
ႏြမ္းလ်ပါၿပီ။
"အကူအညီလိုရင္ ေပးပါမယ္
ေက်းဇူးျပဳ၍
အာရုံလာမေႏွာက္ပါနဲ႔"

အနက္ေရာင္လူ(ငါ)

ရိုးသားတဲ႔ လိမ္ညာျခင္းမ်ား
ငါ႔လက္ထဲက မေတာ္တစျပဳတ္က်
မရည္ရြယ္ဘဲ တစစီကဲြရွ
အနက္ေရာင္လူ(ငါ)…အမွားလား။
ဘယ္ေတာ့မွမေျပာင္းလဲခဲ့…
စကားလံုးေတြ၊ လိမ္မာခဲ့တာေတြ
အကုန္လံုးမီးရိႈ႕။
လိုအပ္ခ်က္ေတြ၊ ဆာေလာင္မႈေတြ
လူတခ်ဳိ႕မသိေအာင္ေနတယ္။
“ေက်းဇူးျပဳၿပီ အထင္အလန္႔မလုပ္ပါနဲ႔”
လူေတြကို ျခစ္(၀ါ)ခ်စ္္ ၾကည့္မလို႔ပါ
ျဖစ္တည္မႈသေဘာတရားအရ
ၿငိမ္းခ်မ္းေရးက အနက္ေရာင္ျဖစ္ေနတယ္
ကဗ်ာကေဖးဆိုင္မွာ ထိုင္ေနတုန္း
လူသားဆန္တဲ့တံု႔ျပန္မႈက လက္ကမ္းၾကိဳဆို
အိမ္ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း
အေမကို ေမးၾကည့္ခ်င္တယ္
“ဘာျဖစ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ကို မမုန္းတာလဲ”